We leven in een uitdagende en dynamische tijd. Althans, al zeg ik het zelf..

De mogelijkheden zijn bijna onbeperkt, interessante informatie is een muisklik verwijderd en we worden verwend door de welvaart.

De keerzijde is dat we worden overspoeld. Door informatie, door kansen en mogelijkheden, onze to do lijst groeit met de dag en we leggen onze eigen lat net een beetje te ver. Dit zorgt ervoor dat we van hot naar her rennen, zonder dat we daadwerkelijk weten waar we naar toe gaan en wat ons eindpunt wordt. Dit geeft niet alleen een druk gevoel maar zorgt voor (te)veel afleiding en verlies van productiviteit. Het zorgt voor stress.

We willen alles natuurlijk goed doen.Toch?

Voor mij als rasperfectionist (door sommige mensen uit mijn omgeving word ik als dwangneuroot gediagnosticeerd…) is dit een dagelijkse uitdaging. Helemaal als de omstandigheden wat moeilijker zijn of als het allemaal even tegenzit.

Om daarmee om te gaan, neem ik een stap terug en gebruik ik mijn militaire achtergrond om mijn gedachten weer op scherp te zetten. 

Aan iedere militaire operatie gaat een briefing vooraf. Het doel van zo’n briefing, uitgebreid of kort, is altijd hetzelfde; alle betrokkenen vertellen wat het doel is, op welke wijze je daar gaat komen en met welke middelen maar vooral waarom je dat doel wil behalen.

Wat is het effect en de gewenste situatie die je wilt bereiken. Wat is de desired endstate? Voor militairen die hun leven riskeren is de -waarom- essentieel. Een militair moet weten waarom hij (kan natuurlijk net zo goed een zij zijn;-)) zijn leven riskeert. Dat moet glashelder zijn. De -waarom- zorgt ervoor dat hij alles in werking zet, en in het extreme geval zijn leven in de waagschaal legt, om het doel te bereiken.

No plan surives enemy contact.

Uit ervaring weet ik dat dit de realiteit is maar in het ‘normale’ leven geldt dit ook. Tijdens de uitvoering van een militaire operatie kan er door omstandigheden van het initiële plan worden afgeweken om het doel te bereiken. Als ik er zo over nadenk, heb ik tijdens ernstoperaties nog nooit een operatie 100% uitgevoerd zoals hij was gebrieft. Dat gebeurt waarschijnlijk alleen in de film of het lag aan mij, dat kan natuurlijk ook 😉

Maar ondanks dat we afweken van het plan hebben we wel altijd het doel behaald.

Grappig verhaal natuurlijk maar wat kunnen we hiervan leren?

Een van de belangrijkere elementen van een militaire planning is de analyse van eigen middelen. Wie en wat heb ik in mijn team, wat kunnen zij (en wat niet) en waar zijn zij goed in. Wat zijn hun specialisaties en hoe kunnen we de specialisaties effectief inzetten.

De demolitie (explosieven)-expert had vroeger in zijn jeugd al een (ongezonde) passie voor vuurwerk. De communicatie-expert praat het liefst vijf kwartier in het uur. De medic is over het algemeen wat behulpvaardiger ingesteld en vond vroeger ook al leuk om puistjes uit te knijpen en de sniper was als kind ook altijd al verstoppertje aan het spelen….

Het komt erop neer dat hun passie, waar zij enthousiast en gelukkig van worden, wordt gesynchroniseerd met de werkzaamheden.

Voordat ik Unbreakable begon, heb ik eerst kritisch gekeken naar mijn eigen kernwaarden. Waar haal ik energie uit, wat vind ik belangrijk in het leven en wat zijn typisch ‘dingen’ die bij mij passen. Wat vinden andere mensen typerend over mij en waar wil ik in groeien.

Ik heb mezelf twee belangrijke vragen gesteld:

  1. Als ik straks als een oud en gelukkig mannetje samen met mijn vrouw op een bank in het zonnetje zit en ik kijk terug op mijn leven, wat wil ik dan hebben bereikt?
  2. Als ik (als een nog veel ouder mannetje) kom te overlijden, hoe wil ik dan dat mensen over mij praten op de begrafenis?

Het tweede punt klinkt misschien een beetje luguber maar het bepaalt voor mij wel haarscherp mijn persoonlijke kernwaarden. Stephen Covey, de auteur van een van de bekendste managementboeken De zeven eigenschappen van effectief leiderschap noemde het al in zijn boek. De tweede gewoonte: begin met het einde in gedachten. 

Vanuit deze zelfkennis en deze kernwaarden ben ik het concept van Unbreakable gaan ontwikkelen. Ik heb dit verwerkt in een uitgebreid bedrijfsplan die ik ook weer aan (kritische) mensen heb laten lezen. Dit gaf en geeft mij ontzettend veel focus en richting. Het gebeurt nog regelmatig dat ik word afgeleid of dat er zaken tegenzitten. Als ik dan voor de geest haal waarvoor ik het allemaal doe, kan ik me herpakken en richt ik me op de zaken die belangrijk zijn.

Houd ik me nog steeds aan het bedrijfsplan? In sommige aspecten wel en sommige niet (no plan survives enemy contact) maar het doel is ongewijzigd. Dat oude mannetje loopt straks met zijn rollator naar die bank en gaat met volle tevredenheid achterom kijken.

Ga eens voor jezelf onderzoeken waarom jij de dingen doet die je doet.

Waar haal jij echt voldoening uit en waarom is dat? Bepaal je kernwaarden. Als je jouw kernwaarden hebt vast gesteld, kun je daarmee een je doel bepalen en een koers uitstippelen. Als jij voor jezelf duidelijk een koers hebt uitgezet, zul je geen zorgen maken om te verdwalen onderweg.

Heb je nog wat inspiratie nodig?

Simon Sinek vertelt het mooi in verschillende inspirerende video’s op Youtube. https://www.youtube.com/watch?v=u4ZoJKF_VuA

Ga niet over een nacht ijs om deze belangrijke zaken voor jezelf te bepalen. Zoek naar inspiratie en stel jouw eigen vragen die bepalen wat jouw kernwaarden zijn. Hopelijk gaat dit jou helpen om (nog) meer focus en richting te krijgen met die dingen die jij mooi vindt. Het zal je in ieder geval houvast geven als de omstandigheden wat moeilijker worden zodat je mentaal wat sterker in het leven staat.

Succes!

PS: volg je ons al op Facebook? ↓↓laughing

 

 

Claim ticket